Google mailt dat er pagina's van je site niet geïndexeerd konden worden. Het klinkt als een storing. Meestal is het een telling van adressen die je helemaal niet in de zoekresultaten wilt hebben. En soms is het precies waar je site op vastloopt.
De melding zegt wát Google zag. Of het je iets kost, zegt ze niet, en dat is de enige vraag die ertoe doet. Het antwoord staat in Search Console zelf en is in een paar minuten te vinden: hoort het adres in Google, en kreeg het de afgelopen drie maanden vertoningen?
Deze pagina loopt die vragen per reden af. Je krijgt een oordeel, wat je doet en wat je laat, en een tekst die je kunt doorsturen aan wie de mail bij jou neerlegde. Daaronder twee echte meldingen uit september 2026: één die niets kostte, en één die wél kost en waar geen knop voor bestaat.
Eén reden tegelijk. Noemt je rapport er meer, loop ze dan apart langs: elke reden heeft zijn eigen oordeel.
Beide in dezelfde maand, bij twee sites met hetzelfde soort mail. Het oordeel liep volledig uiteen, en in beide gevallen kwam het uit een meting en niet uit de tekst van de melding.
Search Console mailde op 6 en 20 september 2026 over pagina's die niet geïndexeerd konden worden. De mails werden doorgestuurd met de vraag wat ze betekenden. Het rapport noemde twee redenen.
«Niet gevonden (404)». Oude adressen van de site van vóór april, plus hulpadressen van WordPress. De meting die de doorslag gaf, kwam uit Prestaties: over negentig dagen kregen 35 adressen vertoningen, en die bestaan allemaal. Geen enkel verdwenen adres leverde een vertoning op.
«Geblokkeerd vanwege verboden toegang (403)». Eén adres, en dat is geen pagina maar een map van WordPress zelf: /wp-includes/js/mediaelement/ met de bestanden van de mediaspeler. Op pagina's met een audio- of videospeler zet WordPress standaard een regel in de broncode die dat pad noemt, als instelling voor de speler. Google plukt het pad uit het script en probeert de map te openen. Die heeft geen eigen pagina, dus de server zegt nee. De bestanden in de map laden gewoon.
De eerste verklaring was dat het om de uploadmap ging. Die sneuvelde zodra de URL-inspectie het exacte adres noemde; Google kende de vermoede adressen niet eens. Kijk dus eerst welk adres Google bedoelt en verklaar daarna.
Er bestaat een reparatie voor de 403: een Disallow-regel in robots.txt die met een dollarteken eindigt. Zonder dat laatste teken blokkeert dezelfde regel ook de scripts en stijlbladen in die map. Een schoner rapport is dat risico niet waard.
Een les over de weg ernaartoe: een eigen controle van zo'n 350 adressen, vijf tegelijk, zette de firewall van de hosting op scherp, waarna er van dat IP-adres niets meer doorkwam. Die controle was ook overbodig: het getal dat de doorslag gaf, stond al in Search Console.
receptenradar.nl verwijst naar recepten op Nederlandse foodblogs en kreeg op 5 september 2026 een sitemap met ruim twaalfduizend receptpagina's. Google haalde de sitemap binnen een minuut op, zonder fouten. Daarna gebeurde er weinig.
Gemeten met een vast panel van 80 receptpagina's, elke week dezelfde, via de URL-inspectie. Op 13 september gingen er interne links naar die pagina's live. Een week later:
| Status in het panel van 80 | 13 sep | 20 sep |
|---|
Googlebot kwam wel langs: de voorpagina werd op 14 september opgehaald, ná de nieuwe links. Hij volgde ze niet. Van de vijf à zes verzoeken per dag gingen er bijna alle naar robots.txt en de sitemaps; in drie dagen haalde hij precies één receptpagina op.
Houd je dat tempo aan, dan duurt één ronde langs ruim twaalfduizend pagina's zo'n honderd jaar. Dat is geen voorspelling: het tempo stijgt naarmate een domein ouder wordt en links krijgt. Maar het laat zien waar de rem zit. Niet bij het aantal pagina's dat Google kent, maar bij hoe graag Google ze komt halen.
Google's eigen uitleg bij «Gevonden - momenteel niet geïndexeerd» noemt een overbelaste site als gebruikelijke oorzaak. Hier klopt dat niet: de site draait op een CDN en Googlebot vroeg bijna alleen robots.txt en sitemaps op. De rem zat in Google's belangstelling, niet in wat de site aankon.
Let op de ruis. Het aantal «gevonden» gaf op 13 september binnen een halfuur 34, 39 en 44 voor dezelfde 80 adressen, en op 20 september eerst 43 en twee minuten later 36. Bij een steekproef van 80 is de marge rond de elf procentpunt. Alleen «geïndexeerd» en «ooit gecrawld» zijn harde getallen.
Vier plekken in Search Console, in deze volgorde. De eerste beslist in de meeste gevallen al.
De URL-inspectie heeft een API: een POST naar searchconsole.googleapis.com/v1/urlInspection/index:inspect met het adres en de property, met leesrechten op Search Console. Per adres krijg je de dekkingsstatus, het resultaat van het ophalen, het robots.txt-oordeel en de laatste crawldatum terug.
Inspecteer elke week hetzelfde panel van adressen in plaats van steeds een nieuwe greep. Dan meet je beweging en geen toeval.
Eén valkuil: het veld indexed in het sitemap-antwoord van de API is afgeschaft en staat altijd op nul. Wie dat uitleest, ziet «0 geïndexeerd» ongeacht de werkelijke stand.
Alles op deze pagina werkt in je browser. De doorstuurtekst gaat nergens heen tot jij hem kopieert.