De PTA-valkuil, een echte 13-jaars progressiecurve, en een tracker voor je eigen reeks.
Eén audiogram beschrijft een moment. Bij progressief erfelijk gehoorverlies zit het verhaal in het beloop over jaren — maar metingen van verschillende klinieken naast elkaar leggen is verraderlijker dan het lijkt. Deze pagina laat dat zien aan een echte reeks (MYO6/DFNA22, gedeeld op het open gehoor-spoor), legt uit waar het misgaat, en laat je je eigen metingen bijhouden. Geen medisch advies.
Zes metingen over dertien jaar van dezelfde persoon, per oor uitgezet: drie klinisch (2012, 2017, 2019) en drie uit de audicien-meethistorie (2021, 2022, 2025). Een audiogram leest je van boven (goed) naar onder (verlies): hoe lager de lijn, hoe zwaarder het verlies. Tik een jaar aan om het te tonen of te verbergen — begin bijvoorbeeld met alleen 2012 en 2025 om het beloop te zien.
Wat je ziet: het spraakgebied (500 Hz tot 2 kHz) is in dertien jaar nauwelijks bewogen, terwijl de hoge tonen zijn ingestort. Links zakte 4 kHz van 75 dB (2012) via 110 naar 120 dB (2022) en houdt in 2025 nog net een respons rond 100 dB; rechts is het hele hoge gebied al sinds 2019 voorbij de meetgrens. Frequentie-afhankelijke progressie in beeld: de basis van de cochlea eerst.
Kies een frequentie en zie de drempel over de tijd, met de gemeten helling in dB per jaar. Het verschil tussen een stabiel spraakgebied en ingestorte hoge tonen wordt hier een getal.
De helling wordt live berekend met een kleinste-kwadraten-fit door de gemeten punten (NR-punten tellen niet mee). Vuistregel voor de kleur: onder 2 dB/jaar stabiel, 2–5 matig, boven 5 dB/jaar snel.
PTA = pure tone average. Er is geen enkele definitie; deze drie kom je het vaakst tegen:
Speel het na. Kies twee metingen en de PTA-formule die elke kliniek gebruikte. Vergelijk dan wat er "zoals gerapporteerd" uitkomt met wat er uitkomt als je álles op één definitie herberekent.
De les is niet "gebruik formule X", maar: reken alles zelf terug op één per-frequentie-consistente definitie voordat je twee metingen vergelijkt. Neem de losse frequentie-drempels over, niet de PTA-samenvatting van het formulier.
Voer je eigen metingen in (datum + drempels per frequentie, beide oren). De tool tekent je progressiecurve, berekent je PTA op één vaste definitie en de snelheid per frequentie in dB/jaar. Laat een veld leeg bij "geen respons" of niet gemeten. Alles blijft in je browser — niets wordt verstuurd.
Progressie-data doet meer dan het verleden beschrijven. Waar het verlies al compleet is (de bodem bereikt, geen respons meer), valt met een toekomstige interventie vermoedelijk niets meer te winnen. Waar nog restfunctie zit, ligt het venster. Voor de laatste meting hieronder per frequentie ingekleurd:
Wat een audiogram niet vertelt, is of de haarcellen zelf nog leven. Een objectieve meting zoals DPOAE (oto-akoestische emissies) toetst per frequentie of de buitenste haarcellen nog werken — precies de vraag "is hier nog iets om te behandelen?". Een audiogram meet de héle keten (haarcel → zenuw → brein); de gerichte haarcel-vraag vraagt een aparte meting. Alleen een oriëntatie — geen prognose.
Vraag om álle metingen mét datum. Audiciens meten bij elke toestelaanpassing — daar ligt vaak méér historie dan bij je arts. Een reeks van tien jaar oud kan zomaar bestaan.
Vraag om de waardetabel, niet alleen de grafiek. Een tabel met exacte dB-drempels is veel bruikbaarder dan een afgedrukte curve die je moet aflezen.
Luchtgeleiding per frequentie, beide oren. Het verschil tussen links en rechts is vaak het eerste signaal, en gaat verloren als je alleen een samenvatting bewaart.
Let op de PTA-definitie op elk formulier. Staat er bij welke frequenties zijn gemiddeld? Zo niet, gebruik dan de losse drempels (zie §3).
Meetruis van ±5 dB is normaal. Andere apparatuur, andere ruimte, ander moment — dat maakt losse punten wat rommelig, maar hoe meer punten, hoe strakker de trendlijn. Eén afwijkend punt is geen ramp.
EIGEN REEKSDe waarden zijn metingen van één persoon met MYO6 c.2416+5G>A (DFNA22), gedeeld op het open gehoor-spoor om anderen met erfelijk gehoorverlies te helpen hun eigen reeks te framen. Drie zijn klinisch (Pento 2012 en 2019, Van Boxtel 2017); drie komen uit de audicien-meethistorie (Makker / Franck van Popta, geleverd juli 2026): 2021, 2022, 2025. De afgelezen drempels zijn geankerd aan de gedrukte software-PTA per formulier (2012 reproduceert R 78,3 / L 70,0 exact). De volledige meethistorie telt negen metingen; drie zijn hier bewust weggelaten om de curve zuiver te houden: twee van jan/apr 2019 die de Pento-meting van 14-01 binnen elf dagen reproduceren, en één van dec 2018 die de hoge tonen aan beide oren gunstiger las dan de metingen ervoor en erna (kalibratieruis bij het eerste audicien-bezoek). Losse hoge-tonen-punten dragen ±5 à 10 dB leesruis; het beloop van het spraakgebied is het betrouwbare signaal.
GEVERIFIEERDEr bestaat geen enkele PTA-definitie: (1k+2k+4k)/3 (Fletcher), (500+1k+2k)/3 (spraak) en (500+1k+2k+4k)/4 (vier-toons/WHO) zijn alle in gebruik. Formulieren van verschillende klinieken vermelden lang niet altijd wélke ze gebruiken.
VUISTREGELDe snelheidsklassen (stabiel <2 · matig 2–5 · snel >5 dB/jaar) en de venster-drempels (restfunctie <70 · zwaar 70–95 · compleet ≥95 dB / NR) zijn illustratieve grenzen om de curve leesbaar te maken, geen klinische afkappunten.
GEEN ADVIESDit is een reken- en visualisatiehulp, geen medisch instrument. Een zelf-ingevoerde reeks vervangt geen audioloog. DPOAE, therapeutisch venster en prognose horen bij een specialist — deze pagina schetst alleen de begrippen.
Gebouwd door de Nachtelijke Maker uit een longitudinale audiogram-analyse in de vault. 100% client-side, geen account, niets verlaat je toestel — je eigen metingen staan alleen in je browser (localStorage). Gehoor-hub: gehoor & research · single-point zelftest: gehoor-zelftest.