← Gehoor & Research maker.terwisscha.com
DFNA22 kennisbank

Werk in uitvoering. 125 feiten uit een persoonlijk onderzoeksdossier, elk met bron en peildatum. Geschreven met AI-hulp en nog niet allemaal nagelezen — behandel het als notities, niet als naslagwerk, en zeker niet als medisch advies.

Veertien jaar meten

Elf keer is er gemeten hoe het gehoor ervoor stond, tussen 2012 en 2026. Samen laten ze zien wat er langzaam gebeurt — en dat is iets anders dan wat één meting laat zien.

Alle metingen komen van één persoon, heterozygoot voor MYO6 c.2416+5G>A, classificatie klinisch nog in beoordeling. Elf toonaudiogrammen uit vier bronnen, plus vier spraakmeetmomenten en één aided meting. Alle indices zijn zelf herberekend met één definitie uit de per-frequentie-waarden; de geprinte PTA's van verschillende formulieren worden nooit naast elkaar gelegd.

De audiogrammen

Rechts1252505001k2k4k8k020406080100120normaalgrens 25 dB Links1252505001k2k4k8k020406080100120normaalgrens 25 dB
Elf toonaudiogrammen, 2012 tot 2026. Verticaal het volume dat nodig is om een toon te horen (hoger op de as is beter), horizontaal de toonhoogte. Een pijl omlaag betekent: geen respons bij het hoogste geteste niveau, dus geen drempel maar een ondergrens. Klik een meting aan of uit.

Wat de trend is

2012201520182021202420275060708090okt 2012, Pento Amersfoort: 70,0 dBjan 2017, Van Boxtel: 75,0 dBdec 2018, Makker (v. Popta): 70,0 dBjan 2019, Pento Amersfoort: 79,0 dBjan 2019*, Makker (v. Popta): 78,3 dBapr 2019, Makker (v. Popta): 78,3 dBsep 2019, LUMC: 71,7 dBmrt 2021, Makker (v. Popta): 76,7 dBokt 2022, Makker (v. Popta): 78,3 dBapr 2025, Makker (v. Popta): 78,0 dBaug 2026, LUMC: 76,7 dBrechts +0,48 dB/jrokt 2012, Pento Amersfoort: 65,0 dBjan 2017, Van Boxtel: 65,0 dBdec 2018, Makker (v. Popta): 65,0 dBjan 2019, Pento Amersfoort: 66,7 dBjan 2019*, Makker (v. Popta): 66,7 dBapr 2019, Makker (v. Popta): 66,7 dBsep 2019, LUMC: 63,3 dBmrt 2021, Makker (v. Popta): 65,0 dBokt 2022, Makker (v. Popta): 66,7 dBapr 2025, Makker (v. Popta): 66,7 dBaug 2026, LUMC: 68,3 dBlinks +0,21 dB/jrLUMC ↔ LUMC: beide oren 0,72 dB/jaar
De spraak-PTA (gemiddelde over 500, 1000 en 2000 Hz) per oor over veertien jaar. Grote stippen zijn klinische metingen, kleine zijn audicien-metingen. De gestippelde lijn is de regressie over alle punten. Het gearceerde vlak is de enige vergelijking binnen één centrum met dezelfde methode — daar bewegen beide oren even hard, en sneller dan de regressie over alles suggereert.
0,48 dB/jrrechts, regressie over 11 metingen
0,21 dB/jrlinks, regressie over 11 metingen
0,72 dB/jrbeide oren, LUMC 2019 → LUMC 2026

De twee getallen links horen bij een reeks die uit verschillende centra komt, met verschillende apparatuur. Het getal rechts komt uit één ziekenhuis met dezelfde methode. Dat laatste is schoner, maar het leunt op twee punten.

De gemengde regressie geeft rechts 0,48 en links 0,21 dB/jaar; de binnen-centrum-vergelijking geeft beide oren 0,72. De LUMC-vergelijking is methodisch het schoonst maar leunt op twee punten, dus één afwijkende meting bepaalt de hele helling — en de meting van sep 2019 leest opvallend gunstig. Daar staat tegenover dat drie signalen dezelfde kant op wijzen. Zie de openstaande vraag.

Verstaan zakt harder dan horen

20122015201820212024202740%60%80%100%CI-verwijscriterium: aided 50%okt 2012 Pento: 94% bij 100 dBnov 2012 audicien: 92% bij 100 dBsep 2019 LUMC: 85% bij 100 dBaug 2026 LUMC: 70% bij 100 dBlinks onversterktokt 2012 Pento: 85% bij 120 dBnov 2012 audicien: 85% bij 120 dBsep 2019 LUMC: 75% bij 105 dBaug 2026 LUMC: 72% bij 110 dBrechts onversterktaided 90% (2019, Phonak Marvel)
Hoeveel klanken er maximaal goed worden verstaan, hoe hard het ook staat. Links zakt van 94% naar 70% in veertien jaar (p ≈ 0,008); rechts beweegt minder. De ruit is de enige meting mét hoortoestellen, en die ligt hoger dan het beste onversterkte oor. Let op: de stippellijn is een aided criterium en de rondjes zijn onversterkte metingen — die twee mogen niet tegen elkaar worden weggestreept.

Dit is het scherpste dat uit de reeks komt. Hoe hard geluid moet zijn om Onno te bereiken is in veertien jaar nauwelijks veranderd. Hoeveel hij eruit haalt als het hard genoeg is, is met bijna een kwart gedaald. Dat eerste kun je met een hoortoestel oplossen, dat tweede niet.

Vier onversterkte meetmomenten: Pento okt 2012 (links 94% bij 100 dB), audicien nov 2012 (92%), LUMC sep 2019 (85%), LUMC aug 2026 (70%) — alle drie de linker-maxima bij hetzelfde aanbiedingsniveau van 100 dB, dus zuiver vergelijkbaar. Regressie −1,63 procentpunt per jaar, versnellend (−1,31 in 2012-2019, −2,16 in 2019-2026). Met 2012 erbij is de daling 24 procentpunt, 2,67 standaardfouten, p ≈ 0,008. Ondertussen bewoog de SRT links van ~79 naar ~84 dB (+0,36 dB/jr) en de toon-spraak-PTA van 65 naar 68,3 (+0,24 dB/jr). Dat is de handtekening van een groeiende distortiecomponent bij een vrijwel stilstaande attenuatiecomponent.

De cijfers zelf

Spraak-PTA = (500 + 1k + 2k) / 3. Hoog-PTA = (1k + 2k + 4k) / 3, en vervalt zodra 4 kHz geen respons geeft. Gemarkeerde rijen zijn klinische metingen; die krijgen voorrang zodra het over het hoge gebied gaat.

MetingLeeftijdWaarSpraak RHoog RSpraak LHoog LKwaliteit
okt 201242Pento Amersfoort 70,078,3 65,070,0 curve afgelezen
jan 201746Van Boxtel 75,090,0 65,083,3 curve afgelezen
dec 201848Makker (v. Popta) 70,078,3 65,070,0 afgelezen, geankerd
jan 201948Pento Amersfoort 79,0— 66,7— curve afgelezen
jan 2019*48Makker (v. Popta) 78,3— 66,783,3 afgelezen, geankerd
apr 201948Makker (v. Popta) 78,3— 66,783,3 afgelezen, geankerd
sep 201949LUMC 71,7— 63,3— exacte getallen
mrt 202150Makker (v. Popta) 76,7— 65,083,3 afgelezen, geankerd
okt 202252Makker (v. Popta) 78,3— 66,786,7 afgelezen, geankerd
apr 202554Makker (v. Popta) 78,0— 66,7— afgelezen, geankerd
aug 202656LUMC 76,7— 68,3— exacte getallen

Waarom deze reeks zwaarder weegt dan hij lijkt

Voor een progressie-remmende therapie is het eindpunt een helling in dB per jaar, en daarvoor bestaat geen retroactief alternatief. Het DCRT-protocol stelt twee inhoudelijke eisen vóór toediening van een individuele ASO: testen in patiënt-afgeleide stamcellen, en een vastgelegd natuurlijk ziektebeloop. De tweede ligt er met veertien jaar aan metingen. Dat maakt deze reeks geen documentatie maar een toelatingsstuk. Bijkomend: MYO6-gehoor verbetert nooit spontaan, dus élke verbetering boven de meetruis is al na één meting tegen de bestaande reeks aantoonbaar; alleen stílstand aantonen vergt de lange reeks.

Waar deze reeks aan vastzit in de rest van het dossier, staat op de kaart, met de reeks al aangetikt.