Werk in uitvoering. 125 feiten uit een persoonlijk onderzoeksdossier, elk met bron en peildatum. Geschreven met AI-hulp en nog niet allemaal nagelezen — behandel het als notities, niet als naslagwerk, en zeker niet als medisch advies.
Veertien jaar meten
Elf keer is er gemeten hoe het gehoor ervoor stond, tussen 2012 en 2026. Samen laten ze zien wat er langzaam gebeurt — en dat is iets anders dan wat één meting laat zien.
Alle metingen komen van één persoon, heterozygoot voor MYO6 c.2416+5G>A, classificatie klinisch nog in beoordeling. Elf toonaudiogrammen uit vier bronnen, plus vier spraakmeetmomenten en één aided meting. Alle indices zijn zelf herberekend met één definitie uit de per-frequentie-waarden; de geprinte PTA's van verschillende formulieren worden nooit naast elkaar gelegd.
De audiogrammen
Wat de trend is
De twee getallen links horen bij een reeks die uit verschillende centra komt, met verschillende apparatuur. Het getal rechts komt uit één ziekenhuis met dezelfde methode. Dat laatste is schoner, maar het leunt op twee punten.
De gemengde regressie geeft rechts 0,48 en links 0,21 dB/jaar; de binnen-centrum-vergelijking geeft beide oren 0,72. De LUMC-vergelijking is methodisch het schoonst maar leunt op twee punten, dus één afwijkende meting bepaalt de hele helling — en de meting van sep 2019 leest opvallend gunstig. Daar staat tegenover dat drie signalen dezelfde kant op wijzen. Zie de openstaande vraag.
Verstaan zakt harder dan horen
Dit is het scherpste dat uit de reeks komt. Hoe hard geluid moet zijn om Onno te bereiken is in veertien jaar nauwelijks veranderd. Hoeveel hij eruit haalt als het hard genoeg is, is met bijna een kwart gedaald. Dat eerste kun je met een hoortoestel oplossen, dat tweede niet.
Vier onversterkte meetmomenten: Pento okt 2012 (links 94% bij 100 dB), audicien nov 2012 (92%), LUMC sep 2019 (85%), LUMC aug 2026 (70%) — alle drie de linker-maxima bij hetzelfde aanbiedingsniveau van 100 dB, dus zuiver vergelijkbaar. Regressie −1,63 procentpunt per jaar, versnellend (−1,31 in 2012-2019, −2,16 in 2019-2026). Met 2012 erbij is de daling 24 procentpunt, 2,67 standaardfouten, p ≈ 0,008. Ondertussen bewoog de SRT links van ~79 naar ~84 dB (+0,36 dB/jr) en de toon-spraak-PTA van 65 naar 68,3 (+0,24 dB/jr). Dat is de handtekening van een groeiende distortiecomponent bij een vrijwel stilstaande attenuatiecomponent.
De cijfers zelf
Spraak-PTA = (500 + 1k + 2k) / 3. Hoog-PTA = (1k + 2k + 4k) / 3, en vervalt zodra 4 kHz geen respons geeft. Gemarkeerde rijen zijn klinische metingen; die krijgen voorrang zodra het over het hoge gebied gaat.
| Meting | Leeftijd | Waar | Spraak R | Hoog R | Spraak L | Hoog L | Kwaliteit |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| okt 2012 | 42 | Pento Amersfoort | 70,0 | 78,3 | 65,0 | 70,0 | curve afgelezen |
| jan 2017 | 46 | Van Boxtel | 75,0 | 90,0 | 65,0 | 83,3 | curve afgelezen |
| dec 2018 | 48 | Makker (v. Popta) | 70,0 | 78,3 | 65,0 | 70,0 | afgelezen, geankerd |
| jan 2019 | 48 | Pento Amersfoort | 79,0 | — | 66,7 | — | curve afgelezen |
| jan 2019* | 48 | Makker (v. Popta) | 78,3 | — | 66,7 | 83,3 | afgelezen, geankerd |
| apr 2019 | 48 | Makker (v. Popta) | 78,3 | — | 66,7 | 83,3 | afgelezen, geankerd |
| sep 2019 | 49 | LUMC | 71,7 | — | 63,3 | — | exacte getallen |
| mrt 2021 | 50 | Makker (v. Popta) | 76,7 | — | 65,0 | 83,3 | afgelezen, geankerd |
| okt 2022 | 52 | Makker (v. Popta) | 78,3 | — | 66,7 | 86,7 | afgelezen, geankerd |
| apr 2025 | 54 | Makker (v. Popta) | 78,0 | — | 66,7 | — | afgelezen, geankerd |
| aug 2026 | 56 | LUMC | 76,7 | — | 68,3 | — | exacte getallen |
Waarom deze reeks zwaarder weegt dan hij lijkt
Voor een progressie-remmende therapie is het eindpunt een helling in dB per jaar, en daarvoor bestaat geen retroactief alternatief. Het DCRT-protocol stelt twee inhoudelijke eisen vóór toediening van een individuele ASO: testen in patiënt-afgeleide stamcellen, en een vastgelegd natuurlijk ziektebeloop. De tweede ligt er met veertien jaar aan metingen. Dat maakt deze reeks geen documentatie maar een toelatingsstuk. Bijkomend: MYO6-gehoor verbetert nooit spontaan, dus élke verbetering boven de meetruis is al na één meting tegen de bestaande reeks aantoonbaar; alleen stílstand aantonen vergt de lange reeks.
Waar deze reeks aan vastzit in de rest van het dossier, staat op de kaart, met de reeks al aangetikt.