Alle objecten › Bewijsstuk
Vijf modelfamilies wijzen dezelfde kant op
Vijf verschillende soorten rekenmodellen voorspellen dat deze variant het knip-en-plakwerk van het gen verstoort. Dat is sterker dan vijf keer hetzelfde model, maar het blijft voorspellen: geen van de vijf heeft ooit een cel gezien.
Vijf verschillende soorten rekenmodellen voorspellen dat deze variant het knip-en-plakwerk van het gen verstoort. Dat is sterker dan vijf keer hetzelfde model, maar het blijft voorspellen: geen van de vijf heeft ooit een cel gezien.
SpliceAI (CNN, splice-specifiek): donor loss 0,89 op −5 bp. Pangolin (CNN met weefselspecifieke splice-grammatica): splice loss 0,79. SAI-10k (SpliceAI-afgeleid, expliciete consequentie-annotatie): exon-23-skipping met frameshift. AlphaGenome (multimodaal genoom-foundationmodel): alle vier splice-scorers concordant pathogeen. Carbon-3B (DNA-foundationmodel, 3 miljard parameters, geen splice-labels): let op, hier zijn twee runs die niet op één as horen, want Carbon's absolute nats schalen mee met de contextlengte. De 24 kb single-run gaf +6,76 nats als losse puntmeting zonder ranking. De 8 kb heel-gen-scan over alle 164 SNV's in het eigen MYO6-gen gaf +7,82 nats en daarmee rang 1 van 164, tegen +6,35 voor nummer twee en een spreiding van −6,33 tot +7,82 met mediaan +0,17. Alleen die tweede run draagt de ranking. Wat de scan bovendien oplevert: er zit geen verborgen alternatieve kandidaat in MYO6, wat een onafhankelijke replicatie is van de panelbrede tweede pass. Wat convergentie níét is: vijf modellen die instemmen geven een sterkere PP3-onderbouwing dan losse SpliceAI-scores, maar ze voorspellen allemaal hetzelfde soort ding. Een zesde model voegt niets toe wat een RNA-meting wél zou geven.
Zekerheid moderate-high over dat de variant splicing verstoort; de modellen meten het niet (geijkt 2026-07-04)