Alle objecten › Bewijsstuk
Moser: het neurale doelwit is er waarschijnlijk nog
De vraag was of de gehoorzenuw na veertig jaar haarcelverlies zelf ook is afgestorven. De onderzoeker die aan die cellen werkt denkt van niet, althans niet in deze fase. Dat is goed nieuws voor élk implantaat.
De vraag was of de gehoorzenuw na veertig jaar haarcelverlies zelf ook is afgestorven. De onderzoeker die aan die cellen werkt denkt van niet, althans niet in deze fase. Dat is goed nieuws voor élk implantaat.
Prof. Tobias Moser (InnerEarLab Göttingen) liet in augustus 2026 weten dat hij secundaire dood van spiraalganglioncellen bij laat-beginnende DFNA22 niet beschouwt als een vastgestelde hoofdcomponent van de vroege of middenfase van de ziekte, maar eerder als een plausibel laat gevolg van langdurige zintuigcel- en deafferentiatiepathologie — en dat direct MYO6-specifiek kwantitatief bewijs daarvoor ontbreekt. (Geparafraseerd: de oorspronkelijke formulering staat in persoonlijke correspondentie en wordt hier niet geciteerd.) Dit staat los van hun eigen trial en gaat over de ziekte zelf, dus het telt ongeacht de route. Drie gevolgen: een gewoon implantaat zou het waarschijnlijk goed doen, de optogenetische route (die volledig op intacte ganglioncellen leunt) krijgt de gunstige uitkomst, en de klok die tikt is de haarcelklok en niet de zenuwklok.
Zekerheid moderate-high over door hemzelf gelabeld als "direct kwantitatief bewijs ontbreekt" (geijkt 2026-08-14)
Therapieroute (aangegeven)
Partij (aangegeven)
Wijst naar dit object (afgeleid, niet ingetypt)
Waar dit vandaan komt (1)
rapporten gehoor/ci-afweging-2026-08.md